чо́ўнавы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да чоўна.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шахінша́хскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да шахіншаха.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шышкападо́бны, ‑ая, ‑ае.
Які мае выгляд, форму шышкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
эалі́тавы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да эаліту.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
электрамашынабудаўні́чы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да электрамашынабудавання.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
электраскапі́чны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да электраскопа.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Радзі́ма ’бацькаўшчына; месца нараджэння’ (ТСБМ), ’сям’я, радня’ (Стан.), ’айчына’ (Сцяшк.). Ад род 1 (гл.) з дапамогай суф. ‑ім‑а, які мае значэнне прыналежнасці да чаго-небудзь, параўн. бел. пабраці́м, серб.-харв. rodim ’сваяк’ (Скок, 3, 152).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Махты́рыць ’ілгаць’ (Нас.). Утворана ад назоўніка ⁺махты́р, параўн. пск., наўг., ярасл., ёнаўск. (ЛітССР) махты́рь, ма́хтырь ’хвост’, якія ўзыходзяць да махаць (гл.); дзеяслоўны суфікс ‑т‑ мае экспрэсіўнае адценне. Аб суфіксе ‑ыр гл. Слаўскі, SP, 2, 28–29.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пасцёл, посцёл ’подсціл’, ’ніжні слой саломы на страсе’ (ТС). Да слаць ’пакрываць паверхню чым-н.’ (гл.). Прэфікс па- (< прасл. po‑) мае значэнне шматразовай дзеі, якая адбываецца на працягу доўгага часу. Суфікс ‑ёл з’яўляецца працягам прасл. ‑ьlъ.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пату́х ’певень’ (стол., Сл. Брэс.). Да пяту́х (гл.). Ацвярдзенне губных перад е (< е), я мае месца ў вузкай паласе паміж паўдн.-зах.-бел. і зах.-палес. гаворкамі, напрыклад: баліціса ’мыць бялізну’, памаць, дзеваць (ДАБМ, к. 19).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)