дзетагу́б
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дзетагу́б |
дзетагу́бы |
| Р. |
дзетагу́ба |
дзетагу́баў |
| Д. |
дзетагу́бу |
дзетагу́бам |
| В. |
дзетагу́ба |
дзетагу́баў |
| Т. |
дзетагу́бам |
дзетагу́бамі |
| М. |
дзетагу́бе |
дзетагу́бах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дзе́яннік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дзе́яннік |
дзе́яннікі |
| Р. |
дзе́янніка |
дзе́яннікаў |
| Д. |
дзе́янніку |
дзе́яннікам |
| В. |
дзе́янніка |
дзе́яннікаў |
| Т. |
дзе́яннікам |
дзе́яннікамі |
| М. |
дзе́янніку |
дзе́янніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дзіва́чнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дзіва́чнік |
дзіва́чнікі |
| Р. |
дзіва́чніка |
дзіва́чнікаў |
| Д. |
дзіва́чніку |
дзіва́чнікам |
| В. |
дзіва́чніка |
дзіва́чнікаў |
| Т. |
дзіва́чнікам |
дзіва́чнікамі |
| М. |
дзіва́чніку |
дзіва́чніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дзіво́снік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дзіво́снік |
дзіво́снікі |
| Р. |
дзіво́сніка |
дзіво́снікаў |
| Д. |
дзіво́сніку |
дзіво́снікам |
| В. |
дзіво́сніка |
дзіво́снікаў |
| Т. |
дзіво́снікам |
дзіво́снікамі |
| М. |
дзіво́сніку |
дзіво́сніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дзі́ў
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дзі́ў |
дзі́вы |
| Р. |
дзі́ва |
дзі́ваў |
| Д. |
дзі́ву |
дзі́вам |
| В. |
дзі́ва |
дзі́ваў |
| Т. |
дзі́вам |
дзі́вамі |
| М. |
дзі́ве |
дзі́вах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дзіця́тухна
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дзіця́тухна |
дзіця́тухны |
| Р. |
дзіця́тухна |
дзіця́тухнаў |
| Д. |
дзіця́тухну |
дзіця́тухнам |
| В. |
дзіця́тухна |
дзіця́тухнаў |
| Т. |
дзіця́тухнам |
дзіця́тухнамі |
| М. |
дзіця́тухне |
дзіця́тухнах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дзы́ндзік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дзы́ндзік |
дзы́ндзікі |
| Р. |
дзы́ндзіка |
дзы́ндзікаў |
| Д. |
дзы́ндзіку |
дзы́ндзікам |
| В. |
дзы́ндзіка |
дзы́ндзікаў |
| Т. |
дзы́ндзікам |
дзы́ндзікамі |
| М. |
дзы́ндзіку |
дзы́ндзіках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дзю́ндзік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дзю́ндзік |
дзю́ндзікі |
| Р. |
дзю́ндзіка |
дзю́ндзікаў |
| Д. |
дзю́ндзіку |
дзю́ндзікам |
| В. |
дзю́ндзіка |
дзю́ндзікаў |
| Т. |
дзю́ндзікам |
дзю́ндзікамі |
| М. |
дзю́ндзіку |
дзю́ндзіках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дзя́дзькавіч
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дзя́дзькавіч |
дзя́дзькавічы |
| Р. |
дзя́дзькавіча |
дзя́дзькавічаў |
| Д. |
дзя́дзькавічу |
дзя́дзькавічам |
| В. |
дзя́дзькавіча |
дзя́дзькавічаў |
| Т. |
дзя́дзькавічам |
дзя́дзькавічамі |
| М. |
дзя́дзькавічу |
дзя́дзькавічах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дзя́кан
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дзя́кан |
дзя́каны |
| Р. |
дзя́кана |
дзя́канаў |
| Д. |
дзя́кану |
дзя́канам |
| В. |
дзя́кана |
дзя́канаў |
| Т. |
дзя́канам |
дзя́канамі |
| М. |
дзя́кане |
дзя́канах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)