таксамато́рны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да таксаматора; звязаны з вырабам і выкарыстоўваннем таксаматораў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
таксамато́рны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да таксаматора; звязаны з вырабам і выкарыстоўваннем таксаматораў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
урачы́ста,
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фармальдэгі́д, ‑у,
Бясколерны газ з рэзкім пахам, які выкарыстоўваецца ў вытворчасці пластмас, смол, лекавых рэчываў, у папяровай і тэкстыльнай прамысловасці.
[Ад лац. formica — мурашка і aldehydus — альдэгід.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шлегану́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шы́за,
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Элі́зіум, ‑а,
1. У антычнай міфалогіі — месца,
2.
[Лац. Elysium з грэч.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Трасо́тнік ‘месца на двары,
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Карчо́мнае ’месца,
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ко́тва ’месца,
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Вінасховішча ’месца,
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)