размеркава́льнік, -а, мн. -і, -аў, м.
1. Асоба, якая размяркоўвае што-н.
2. Установа, якая ведае размеркаваннем каго-н. (раненых па шпіталях, дзяцей-сірот па дзіцячых дамах).
3. Магазін, які адпускае тавары па пэўных нормах (уст.).
4. Прыстасаванне для размеркавання электрычнага току, газу, вады і пад.
Р. электраэнергіі.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
выгарцо́ўваць
‘па-маладзецку ездзіць верхам, красуючыся спрытнай пасадкай; стоптваць, вытоптваць што-небудзь (напр., траву)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
выгарцо́ўваю |
выгарцо́ўваем |
| 2-я ас. |
выгарцо́ўваеш |
выгарцо́ўваеце |
| 3-я ас. |
выгарцо́ўвае |
выгарцо́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
выгарцо́ўваў |
выгарцо́ўвалі |
| ж. |
выгарцо́ўвала |
| н. |
выгарцо́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
выгарцо́ўвай |
выгарцо́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
выгарцо́ўваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
вы́цюкнуць
‘вылецець, забыцца; ударыць па чым-небудзь, стварыўшы гук; зрабіць што-небудзь, ударыўшы, стукнуўшы чым-небудзь’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́цюкну |
вы́цюкнем |
| 2-я ас. |
вы́цюкнеш |
вы́цюкнеце |
| 3-я ас. |
вы́цюкне |
вы́цюкнуць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́цюкнуў |
вы́цюкнулі |
| ж. |
вы́цюкнула |
| н. |
вы́цюкнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́цюкні |
вы́цюкніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́цюкнуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
вы́шчапіць
‘аддзяліць па слаях што-небудзь (лучыну і пад.); разламаць, разбіць што-небудзь на кавалкі, часткі’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́шчаплю |
вы́шчапім |
| 2-я ас. |
вы́шчапіш |
вы́шчапіце |
| 3-я ас. |
вы́шчапіць |
вы́шчапяць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́шчапіў |
вы́шчапілі |
| ж. |
вы́шчапіла |
| н. |
вы́шчапіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́шчапі |
вы́шчапіце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́шчапіўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
вышчапля́ць
‘аддзяляць па слаях што-небудзь (лучыну і пад.); разломваць, разбіваць што-небудзь на кавалкі, часткі’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вышчапля́ю |
вышчапля́ем |
| 2-я ас. |
вышчапля́еш |
вышчапля́еце |
| 3-я ас. |
вышчапля́е |
вышчапля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
вышчапля́ў |
вышчапля́лі |
| ж. |
вышчапля́ла |
| н. |
вышчапля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вышчапля́й |
вышчапля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
вышчапля́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
вышчэ́пліваць
‘аддзяляць па слаях што-небудзь (лучыну і пад.); разломваць, разбіваць што-небудзь на кавалкі, часткі’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вышчэ́пліваю |
вышчэ́пліваем |
| 2-я ас. |
вышчэ́пліваеш |
вышчэ́пліваеце |
| 3-я ас. |
вышчэ́плівае |
вышчэ́пліваюць |
| Прошлы час |
| м. |
вышчэ́пліваў |
вышчэ́плівалі |
| ж. |
вышчэ́плівала |
| н. |
вышчэ́плівала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вышчэ́плівай |
вышчэ́плівайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
вышчэ́пліваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
глушану́ць
‘прыглушыць, ударыць каго-небудзь; ударам па лёдзе або падводным выбухам давесці рыбу да стану здранцвення’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
глушану́ |
глушанё́м |
| 2-я ас. |
глушане́ш |
глушаняце́ |
| 3-я ас. |
глушане́ |
глушану́ць |
| Прошлы час |
| м. |
глушану́ў |
глушану́лі |
| ж. |
глушану́ла |
| н. |
глушану́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
глушані́ |
глушані́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
глушану́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
го́гаць
‘біць адно аб другое (гогаць гаршкі); стукаць па чым-небудзь, у што-небудзь (гогаць у спіну)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
го́гаю |
го́гаем |
| 2-я ас. |
го́гаеш |
го́гаеце |
| 3-я ас. |
го́гае |
го́гаюць |
| Прошлы час |
| м. |
го́гаў |
го́галі |
| ж. |
го́гала |
| н. |
го́гала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
го́гай |
го́гайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
го́гаючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дубата́ць
‘дубасіць каго-небудзь і без прамога дапаўнення (у што-небудзь, па чым-небудзь)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дубата́ю |
дубата́ем |
| 2-я ас. |
дубата́еш |
дубата́еце |
| 3-я ас. |
дубата́е |
дубата́юць |
| Прошлы час |
| м. |
дубата́ў |
дубата́лі |
| ж. |
дубата́ла |
| н. |
дубата́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дубата́й |
дубата́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дубата́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дубі́чыць
‘дубасіць каго-небудзь і без прамога дапаўнення (у што-небудзь, па чым-небудзь)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дубі́чу |
дубі́чым |
| 2-я ас. |
дубі́чыш |
дубі́чыце |
| 3-я ас. |
дубі́чыць |
дубі́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
дубі́чыў |
дубі́чылі |
| ж. |
дубі́чыла |
| н. |
дубі́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дубі́ч |
дубі́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дубі́чачы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)