спасцерага́ць
‘заўважаць, бачыць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спасцерага́ю |
спасцерага́ем |
| 2-я ас. |
спасцерага́еш |
спасцерага́еце |
| 3-я ас. |
спасцерага́е |
спасцерага́юць |
| Прошлы час |
| м. |
спасцерага́ў |
спасцерага́лі |
| ж. |
спасцерага́ла |
| н. |
спасцерага́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спасцерага́й |
спасцерага́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спасцерага́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
спачу́ць
‘выказаць спачуванне каму-небудзь, чаму-небудзь’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спачу́ю |
спачу́ем |
| 2-я ас. |
спачу́еш |
спачу́еце |
| 3-я ас. |
спачу́е |
спачу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
спачу́ў |
спачу́лі |
| ж. |
спачу́ла |
| н. |
спачу́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спачу́й |
спачу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спачу́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
сплюга́віць
‘сапсаваць, знішчыць, знявечыць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
сплюга́ўлю |
сплюга́вім |
| 2-я ас. |
сплюга́віш |
сплюга́віце |
| 3-я ас. |
сплюга́віць |
сплюга́вяць |
| Прошлы час |
| м. |
сплюга́віў |
сплюга́вілі |
| ж. |
сплюга́віла |
| н. |
сплюга́віла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
сплюга́ў |
сплюга́ўце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
сплюга́віўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
спо́дліць
‘зрабіць каго-небудзь, што-небудзь подлым’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спо́длю |
спо́длім |
| 2-я ас. |
спо́дліш |
спо́дліце |
| 3-я ас. |
спо́дліць |
спо́дляць |
| Прошлы час |
| м. |
спо́дліў |
спо́длілі |
| ж. |
спо́дліла |
| н. |
спо́дліла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спо́длі |
спо́дліце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спо́дліўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
страхану́ць
‘скалануць, узварухнуць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
страхану́ |
страханё́м |
| 2-я ас. |
страхане́ш |
страханяце́ |
| 3-я ас. |
страхане́ |
страхану́ць |
| Прошлы час |
| м. |
страхану́ў |
страхану́лі |
| ж. |
страхану́ла |
| н. |
страхану́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
страхані́ |
страхані́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
страхану́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
стру́шваць
‘страсаць што-небудзь; высыпаць што-небудзь паволі’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
стру́шваю |
стру́шваем |
| 2-я ас. |
стру́шваеш |
стру́шваеце |
| 3-я ас. |
стру́швае |
стру́шваюць |
| Прошлы час |
| м. |
стру́шваў |
стру́швалі |
| ж. |
стру́швала |
| н. |
стру́швала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
стру́швай |
стру́швайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
стру́шваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
сува́ць
‘соваць, усоўваць што-небудзь; перадаваць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
сую́ |
суё́м |
| 2-я ас. |
суе́ш |
суяце́ |
| 3-я ас. |
суе́ |
сую́ць |
| Прошлы час |
| м. |
сува́ў |
сува́лі |
| ж. |
сува́ла |
| н. |
сува́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
сува́й |
сува́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
суючы́ |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
судачыня́ць
‘забяспечваць узаемадзеянне каго-небудзь, чаго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
судачыня́ю |
судачыня́ем |
| 2-я ас. |
судачыня́еш |
судачыня́еце |
| 3-я ас. |
судачыня́е |
судачыня́юць |
| Прошлы час |
| м. |
судачыня́ў |
судачыня́лі |
| ж. |
судачыня́ла |
| н. |
судачыня́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
судачыня́й |
судачыня́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
судачыня́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
судлі́віць
‘ганьбіць, асуджаць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
судлі́ўлю |
судлі́вім |
| 2-я ас. |
судлі́віш |
судлі́віце |
| 3-я ас. |
судлі́віць |
судлі́вяць |
| Прошлы час |
| м. |
судлі́віў |
судлі́вілі |
| ж. |
судлі́віла |
| н. |
судлі́віла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
судлі́ў |
судлі́ўце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
судлі́вячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
суздо́лець
‘перамагчы, адолець каго-небудзь; змагчы што-небудзь зрабіць’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
суздо́лею |
суздо́леем |
| 2-я ас. |
суздо́лееш |
суздо́лееце |
| 3-я ас. |
суздо́лее |
суздо́леюць |
| Прошлы час |
| м. |
суздо́леў |
суздо́лелі |
| ж. |
суздо́лела |
| н. |
суздо́лела |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
суздо́лей |
суздо́лейце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
суздо́леўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)