устая́ць разм.

1. (утрымацца на нагах) áufrecht stéhen bléiben* vi (s); das Gléichgewicht bewáhren;

2. разм. (устрымацца ад спакусы) widerstéhen* vi (s), fest bléiben* vi (s); stándhaften* аддз. vi (D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

stándhalten* аддз. vi

1) (D) сто́йка трыма́цца, устая́ць (перад чым-н.)

2) аказа́цца абгрунтава́ным

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

überstéhen* I vi (s) вытры́мліваць, пераадо́льваць (цяжкасці); перажыва́ць, перано́сіць;

die Gefáhr ~ устая́ць пе́рад небяспе́кай

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

bestéhen*

1. vt вытры́мліваць, пераадо́льваць;

die Prüfung ~ вы́трымаць экза́мен [іспы́т]

2. vi

1) існава́ць

2) (auf D) насто́йваць (на чым-н.)

3) (aus D) склада́цца (з чаго-н.)

4) (in D) заключа́цца; утры́млівацца (у чым-н.)

5) (vor D, gegen A) вы́трымаць, устая́ць (супраць каго-н., чаго-н.);

im Kampf ~ устая́ць у барацьбе́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

widerstéhen* vi (D)

1) супраціўля́цца (чаму-н.); устая́ць (перад чым-н.);

dem Ángriff ~ адбі́ць напа́д;

der Versúchung nicht ~ können падда́цца спаку́се [спакушэ́нню]

2):

díese Spéise widerstéht mir гэ́тая стра́ва мне пры́кра

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)