прыку́сваць, прыкусі́ць hininbeißen* vi (што-н. in A);

прыку́сваць язы́к (тс. перан.) sich auf die Znge bißen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

заку́свацьI (прыкусіць зубамі) bißen* vt; inbeißen* vt (учапіцца зубамі);

заку́сіць губу́ sich (D) auf die Lppen [nterlippe] bißen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

падку́сваць, падкусі́ць

1. (прыкусіць) bißen* vi;

падку́сваць гу́бы [язы́к] sich (D) auf die Lppen [die Znge] bißen*;

2. перан. разм. (сказаць што-н. з’едлівае, непрыемнае) höhnen vt, verhöhnen vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

mistern vi

1) майстрава́ць, вырабля́ць

2) авало́дваць (чым-н.);

Schwerigkeiten ~ пераадо́льваць ця́жкасці;

sein Fach ~ авало́даць спецыя́льнасцю;

sine Znge ~ разм. трыма́ць язы́к за зуба́мі, прыкусі́ць язы́к

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

bißen*

1. vt

1) куса́ць, джа́ліць;

auf die Znge ~ прыкусі́ць язы́к (тс. перан.);

um sich (A) ~ агрыза́цца;

nichts zu ~ hben не мець ні кава́лка хле́ба

2) то́ркаць (пра рыбу)

2. vi пячы́, шчыпа́ць;

der Rauch beißt in die ugen дым есць во́чы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

язы́к м.

1. Znge f -, -n;

2. (звана) Klöppel m -s, -;

3. (палонны) Gefngene (sub) m -n, -n;

узя́ць языка́ inen Gefngenen nhmen* [machen];

злы язы́к ine böse Znge, ine sptze Znge;

у яго́ до́бра падве́шаны язы́к er ist flink mit der Znge, er ist rdegewandt;

трыма́ць язы́к за зуба́мі die Znge im Zaum hlten*; den Schnbel hlten* (разм.);

прыкусі́ць язы́к sich (D) auf die Znge bißen*;

хто цябе́ за язы́к цягну́ў? разм. kannst du dine Znge nicht zügeln?;

гэ́тае сло́ва кру́ціцца ў мяне́ на языку́ dieses Wort liegt [schwebt] mir auf der Znge;

у яго́ што ў галаве́, то́е і на языку́ er hat [trägt] das Herz auf der Znge;

языко́м мянціць спі́на не балі́ць lass doch die Mnschen rden – sie rden über jden;

языко́м Ві́льні дапыта́еш mit Frgen kommt man durch die Welt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Znge f -, -n

1) анат. язы́к;

mit der ~ nstoßen* шапяля́віць;

sich (D) in die ~ bißen* прыкусі́ць язы́к (тс. перан.);

j-m die ~ lösen развяза́ць язы́к каму́-н.;

siner ~ frien Lauf lssen* распусці́ць язы́к;

j-m das Wort von der ~ nhmen* прадугада́ць, вы́значыць напе́рад чыю́-н. ду́мку;

es brennt ihm auf der ~ у яго́ язы́к свярбі́ць (паведаміць што-н.);

das Wort schwebt mir auf der ~, ich hbe das Wort auf der ~ у мяне́ сло́ва кру́ціцца на языку́;

mir hängt die ~ zum Hlse herus я паміра́ю ад сма́гі

2) язы́к (як характарыстыка ўласцівасцей чалавека);

ine böse ~ hben быць злым на язы́к

3) язычо́к (чаравіка, трубы аргана)

4) тэх. спускавы́ кручо́к, ла́пка

5) стрэ́лка (вагаў);

das Herz auf der ~ trgen* быць шчы́рым [адкры́тым];

sich (D) die ~ verbrnnen* прагавары́цца, збалбатну́ць лі́шняе

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)