прыгаво́р м. канц., юрыд. Úrteil n -(e)s, -e; Verdíkt [vɛr-] n -(e)s, -e; перан. Úrteil n, Be¦úrteilung f -, -en;

апраўда́льны прыгаво́р Fréispruch m;

адмяня́ць прыгаво́р das Úrteil widerrúfen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Ríchterspruch m -(e)s, -sprüche судо́вы прыгаво́р

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Verdíkt [v-] n -(e)s, -e юрыд. верды́кт, прыгаво́р

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Versäumnísurteil n -(e)s, -e юрыд. заво́чны прыгаво́р, заво́чнае рашэ́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Verúrteilung f -, -en

1) асуджэ́нне

2) юрыд. прыгаво́р, прысу́д;

~ in Ábwesenheit [in contumáciam] заво́чны прысу́д

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

erkénnen*

1. vt

1) пазнава́ць, спазнава́ць

2) усведамля́ць (сваю віну, памылку)

2. ~, sich пазна́ць адзі́н аднаго́

3. юрыд. выно́сіць прыгаво́р, пастанаўля́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

óbsiegen vi (D, über, gegen A) браць верх (над кім-н., чым-н.); перамагчы́ (каго-н., што-н.);

ein obsiegendes Úrteil рашу́чы [аднаду́шны] прыгаво́р

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Spruch m -(e)s, Sprüche

1) высло́ўе, сентэ́нцыя, пры́павесць;

Sprüche máchen выхваля́цца

2) юрыд. прысу́д;

éinen ~ fällen выно́сіць прыгаво́р

3) пры́тча; тэкст (з Бібліі)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Úrteil n -(e)s, -e

1) меркава́нне, ду́мка;

sein ~ über j-n, etw. (A) fällen [ábgeben*] вы́казаць сваё меркава́нне нако́нт каго́-н., чаго́-н.;

sich (D) ein ~ über etw. (A) bílden скла́сці сабе́ ду́мку [меркава́нне] аб чым-н.

2) рашэ́нне

3) юрыд. прысу́д, прыгаво́р;

ein ~ (aus)spréchen* [fällen] вы́несці прыгаво́р [прысу́д];

óhne ~ und Recht без суда́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

абвяшча́ць

1. erklären vt;

абвяшча́ць несапра́ўдным (für A) úngültig erklären;

абвяшча́ць вае́ннае стано́вішча (у го́радзе) den Áusnahmezustand verhängen (über die Stadt);

абвяшча́ць забасто́ўку éinen Streik áusrufen*;

абвяшча́ць падзя́ку den Dank áussprechen*;

2. (давесці да ведама) bekánnt máchen vt, bekánnt geben*; verláutbaren vt (дзяржаву, лозунгі і г. д.);

абвяшча́ць прыгаво́р das Úrteil verkünden

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)