Verbum

Spruch m -(e)s, Sprüche

1) высло́ўе, сентэ́нцыя, пры́павесць;

Sprüche máchen выхваля́цца

2) юрыд. прысу́д;

éinen ~ fällen выно́сіць прыгаво́р

3) пры́тча; тэкст (з Бібліі)

Léute pl лю́дзі;

etw. únter die ~ bríngen* выно́сіць што-н. на лю́дзі;

wir sind geschíedene ~ памі́ж на́мі ўсё ско́нчана;

er ist gúter ~ Kind ён з до́брай сям’і́ [до́брага ро́ду]

áustragen* vt

1) выно́сіць

2) разно́сіць (пісьмы)

3) даво́дзіць да канца́ (працэс)

4) спарт. разыгра́ць, праве́сці (напр., турнір)

5):

ein Kind ~ дано́шваць дзі́ця

6) выдава́ць (сакрэт)

7) зно́шваць (вопратку)

verpútzen vt

1) (а)тынкава́ць

2) разм. уміна́ць, з’яда́ць;

éine gánze Schüssel ~ з’е́сці по́ўную мі́ску

3) разм. цярпе́ць; выно́сіць;

ich kann ihn nicht ~! я яго́ (на во́чы) не перано́шу!

4) разм. тра́ціць, мата́ць, транжы́рыць

Wäsche f -, -n

1) бялі́зна;

~ wéchseln мяня́ць бялі́зну

2) мыццё;

es ist ~, wir háben (gróße) ~ у нас мыццё;

etw. in [zur] ~ gében* аддава́ць што-н. у пра́льню;

◊

wasch déine éigene ~ ≅ не су́нься [не лезь] не ў свае́ спра́вы;

séine schmútzige ~ vor állen Léuten wáschen* ≅ выно́сіць сме́цце з ха́ты

vertrágen* I

1. vt выно́сіць, трыва́ць, цярпе́ць (боль і г.д.);

er verträgt kéinen Spass ён не разуме́е жа́ртаў;

éinen Puff ~ разм. быць выно́слівым

2. ~, sich (mit D) ла́дзіць, жыць у зго́дзе;

sich mit j-m wíeder ~ паміры́цца з кім-н.;

das verträgt sich nicht mit séinen Ánsichten гэ́та не вя́жацца з яго́ по́глядамі

Schmutz m -es

1) гразь, бруд, сме́цце;

leicht ~ ánnehmen* быць ма́ркім, бру́дзіцца

2) сло́та, хлюпо́та

3) перан. гразь, га́дасць, брыдо́та, паску́дства;

in den ~ zíehen* мяша́ць з гра́ззю;

◊

den ~ aus der Stúbe fégen выно́сіць сваё сме́цце на чужы́ падво́рак;

j-n mit ~ bewérfen* абліва́ць гра́ззю каго́-н., чарні́ць каго́-н.;

in den ~ tréten* уто́птваць у гразь

spréchen*

1. vi (mit j-m über A, von D) гавары́ць, размаўля́ць (з кім-н. аб кім-н., чым-н.);

gut [geläufig, flíeßend] Deutsch ~ до́бра [бе́гла, свабо́дна] размаўля́ць па-няме́цку;

durch [über] den Rúndfunk ~ выступа́ць па ра́дыё;

wir ~ uns noch! мы яшчэ́ паразмаўля́ем!;

ich hábe mit dir zu ~ мне трэ́ба з табо́й пагавары́ць;

ich bin héute für ihn nicht zu ~ я не прыму́ [не магу́ прыня́ць] яго́ сёння;

auf j-n, auf etw. (A) zu ~ kómmen* загавары́ць аб кім-н., аб чым-н.;

auf j-n gut zu ~ sein до́бра адкліка́цца аб кім-н., быць высо́кай ду́мкі аб кім-н.

2. vt

1) гавары́ць;

ein Úrteil ~ выно́сіць прысу́д [прыгаво́р];

Recht ~ выно́сіць рашэ́нне па спра́ве;

j-m das Wort ~ абараня́ць каго́-н.;

man spricht ка́жуць, гаво́раць, хо́дзяць чу́ткі

2) размаўля́ць, ве́сці размо́ву (з кім-н.)

3) (auf A) нагаво́рваць (што-н. на магнітафонную стужку)