рашэ́нне н.

1. Entschéidung f -, -en; Beschlúss m -es, -schlüsse (пастанова); Úrteil n -s, -e, Réchtsspruch m -(e)s, -sprüche (суда);

выно́сіць рашэ́нне das Úrteil fällen;

прыма́ць рашэ́нне éine Entschéidung tréffen*, éinen Beschlúss fássen;

2. (развязанне задачы і г. д.) Lösung f -, -en; Áuflösung f - (крыжаванкі);

3. (выснова) Schluss m -es, Schlüsse; Entschlúss m

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)