кружы́цца

1. sich dréhen;

2. (апісваць кругі – пра драпежную птушку) Kréise zíehen*, kréisen vi;

3. (насіцца ў паветры – пра снег, пыл) wírbeln vi;

4. (блукаць) umhér¦irren vi (s);

кру́жыцца ў галаве́, кру́жыцца галава́ mir wird [ist] schwínd(e)lig

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

moon

[mu:n]

1.

n.

1) ме́сяц -а m. (спадаро́жнік Зямлі́)

2) ме́сячнае сьвятло́

3) спадаро́жнік плянэ́ты

the moons of Jupiter — спадаро́жнікі Юпі́тэра

2.

v.

блука́ць бязьдзе́йна, як у сьне; пазіра́ць абыя́кава

•

- once in a blue moon

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

кружы́ць

1. dréhen vt, im Kreis(e) dréhen;

2. (рухацца па крузе) Kréise zíehen*, kréisen vi;

я́страб кру́жыць der Hábicht zieht Kréise;

3. (пра мяцеліцу, завею) wírbeln vi;

мяце́ліца кру́жыць der Schnéesturm wírbelt;

4. (блукаць) umhér¦irren vi (s);

гэ́та кру́жыць яму́ галаву́ das steigt ihm zu Kopf

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

schwéifen

1. vi (s, h) высок. блука́ць, хадзі́ць;

séine Gedánken ~ in die Zúkunft ён адда́ўся ма́рам пра бу́дучае

2. vt

1) тэх. закругля́ць

2) паласка́ць (бялізну)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

stray

[streɪ]

1.

v.i.

1) блудзі́ць; блука́ць, туля́цца, бадзя́цца; адбіва́цца (ад ста́тку)

2) зьбіва́цца з пра́вільнага шля́ху

2.

adj.

які́ блука́е, туля́ецца, які́ заблудзі́ў, адбі́ўся ад грамады́, аблу́дны

stray dog — бяздо́мны саба́ка

3.

n.

бадзя́га, туля́га -і m. & f.; чалаве́к, які́ заблудзі́ў, жывёліна, што адбілася ад ста́тку

•

- strays

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

stréifen

1. vt

1) рабі́ць пало́сы

2) дакрана́цца (да чаго-н.); закрана́ць

3) зніма́ць, сця́гваць;

die Ärmel in die Höhe ~ закаса́ць рукавы́

2. vi (s, h) блука́ць, ры́скаць; вандрава́ць;

séine Beríchte stréiften ans Märchenhafte яго́ паведамле́нні нага́двалі вы́думку [вы́мысел]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wándern vi (s) вандрава́ць (пяшком); займа́цца туры́змам; падаро́жнічаць; блука́ць; качава́ць;

die Wólken ~ во́блакі плыву́ць;

die Gedánken wánderten in die Férne ду́мкі не́сліся ўда́леч;

er ließ die Blícke von éinem zum ándern ~ ён пераво́дзіў по́зірк з аднаго́ на друго́га

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

írren

1. vi блука́ць, хадзі́ць

2. ~, sich памыля́цца;

sich in j-m, in etw. (D) ~ памыля́цца ў кім-н., чым-н.;

sich in der Persón ~ абазна́цца ў чалаве́ку, прыня́ць аднаго́ чалаве́ка за друго́га;

sich im Ábteil ~ памылі́цца ў купэ́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wándeln

1. vi (s) хадзі́ць, блука́ць;

auf dem Wége des Rúhmes ~ ісці́ па шляху́ сла́вы;

auf Érden ~ жыць на зямлі́ [све́це];

ein ~des Léxikon жарт. хадзя́чая энцыклапе́дыя;

wie ein ~des Gespénst áussehen* мець вы́гляд хадзя́чай сме́рці

2. vt (з)мяня́ць, ператвара́ць (у што-н.)

3. ~, sich мяня́цца (in A) ператвара́цца (у што-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

úmgehen* I vi (s)

1) прахо́дзіць (пра час)

2) хадзі́ць, цыркулява́ць (пра чуткі)

3) (mit D) мець зно́сіны (з кім-н.)

4) (mit D) абыхо́дзіцца (з кім.н.);

◊

ságe mir, mit wem du úmgehst, und ich will dir ságen, wer du bist скажы́ мне, хто твой ся́бра, і я скажу́ табе́, хто ты сам

5) (mit D) насі́цца (з думкай)

6) блука́ць, бадзя́цца

7) круці́цца (пра кола)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)