wándern vi (s) вандрава́ць (пяшком); займа́цца туры́змам; падаро́жнічаць; блука́ць; качава́ць;

die Wólken ~ во́блакі плыву́ць;

die Gedánken wánderten in die Férne ду́мкі не́сліся ўда́леч;

er ließ die Blícke von éinem zum ándern ~ ён пераво́дзіў по́зірк з аднаго́ на друго́га

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)