кружы́ць

1. dréhen vt, im Kreis(e) dréhen;

2. (рухацца па крузе) Kréise zíehen*, kréisen vi;

я́страб кру́жыць der Hábicht zieht Kréise;

3. (пра мяцеліцу, завею) wírbeln vi;

мяце́ліца кру́жыць der Schnéesturm wírbelt;

4. (блукаць) umhér¦irren vi (s);

гэ́та кру́жыць яму́ галаву́ das steigt ihm zu Kopf

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)