Verbum

Zug m -(e)s, Züge

1) рух;

im ~e díeser Máßnahmen у хо́дзе гэ́тых мерапрые́мстваў

2) перахо́д; пералёт (птушак)

3) шэ́сце, працэ́сія

4) цягні́к, по́езд;

j-n an den ~ bríngen* право́дзіць каго́-н. да цягніка́

5) ця́га (паветра); скразня́к

6) імкне́нне; ця́га, прыхі́льнасць (да чаго-н.);

dem ~e des Hérzens fólgen прыслухо́ўвацца да го́ласу сэ́рца, падпарадко́ўвацца го́ласу сэ́рца

7) ко́мін; дымахо́д

8) глыто́к;

auf éinen ~ за́лпам (выпіць);

mit [in] éinem ~e адны́м ма́хам

9) уды́х, заця́жка

10) ры́са (твару, характару, з’явы)

11) вайск. узво́д; эшало́н (цягнік)

12) тэх. расцяжэ́нне

13) пастро́нак

14) шахм. ход;

du bist am ~, der ~ ist an dir твой ход;

ábgegebener ~ запасны́ ход;

~ um ~ ход за хо́дам; перан. крок за кро́кам, паво́льна, паслядо́ўна

15) чарада́ (птушак); кася́к (рыб)

16)

~ in etw. bríngen* ажыві́ць яку́ю-н спра́ву;

◊

j-n auf dem ~ háben непрыя́зна ста́віцца да каго́-н., не мець ла́скі да каго́-н.

führen

1. vt

1) ве́сці, вадзі́ць;

j-n an [bei] der Hand ~ ве́сці каго́-н. за руку́

2) (з указаннем напрамку руху) выво́дзіць, прыво́дзіць, уво́дзіць;

j-n auf die Spur ~ наво́дзіць каго́-н. на след

3) ве́сці; кірава́ць;

die Trúppen ~ кама́ндаваць во́йскамі;

das Rúder ~ стая́ць ля руля́, кірава́ць (тс. перан.);

ein Geschäft ~ мець [трыма́ць] кра́му;

den Háushalt ~ ве́сці дама́шнюю гаспада́рку;

den Vórsitz ~ быць старшынёй, ве́сці сход

4) вадзі́ць, ру́хаць па чым-н.;

den Bógen ~ вадзі́ць смычко́м

5) вазі́ць, пераво́зіць

6) мець [насі́ць] пры сабе́;

den Pass bei sich (D) ~ мець пры сабе́ па́шпарт;

éinen Títel ~ мець ты́тул

7) трыма́ць, мець у про́дажы (які-н. тавар)

8):

den Beféhl ~ распараджа́цца;

éinen Prozéss ~ ве́сці судо́вую спра́ву;

j-n in Versúchung ~ уве́сці каго́-н. у спаку́су;

◊

etw. im Schílde ~ заду́мваць, паду́мваць што-н.;

hínters Licht ~ уво́дзіць у зман

2. vi

1) прыво́дзіць, ве́сці;

wohín soll das ~? да чаго́ гэ́та прывядзе́?

2) спарт. ве́сці, лідзі́раваць;

die Mánnschaft führt mit zwei Púnkten кама́нда лідзі́руе з двума́ ачка́мі

3. ~, sich трыма́ць [паво́дзіць] сябе́

Spiel n -(e)s, -e

1) гульня́;

sein ~ mit j-m háben здзе́кавацца з каго́-н, жартава́ць з каго́-н.;

etw. wie im ~ lérnen навучы́цца чаму́-н. гуля́ючы [лёгка]

2) карт. гульня́;

wer hat das ~? чыя́ гульня́?;

ich hábe drei ~e gemácht я вы́йграў тры па́ртыі

3) спарт. гульня́, па́ртыя;

das ~ ánpfeifen* [ábpfeifen*] даць сігна́л на пача́так [кане́ц] гульні́ (футбол);

das ~ der Scháchmeister éndete remis [rə'mi:] па́ртыя ша́хматных майстро́ў зако́нчылася ўнічыю́;

das ~ in die Hand bekómmen* захапі́ць ініцыяты́ву ў гульні́;

das ~ léiten судзі́ць гульню́;

wie steht das ~? які́ лік (гульні́)?

4) тэатр. дзе́янне

5):

ein ~ Kárten кало́да карт

6) тэх. зазо́р, свабо́дны ход

7) хвост (фазана);

◊

ein gewágtes ~ spíelen ве́сці небяспе́чную гульню́;

álles áufs ~ sétzen перан. усё паста́віць на ка́рту;

◊

die Hand im ~ háben быць ублы́таным у што-н., удзе́льнічаць у чым-н.;

viel aus dem ~ háben рызыкава́ць мно́гім;

der Téufel ist mit ihm im ~ яго́ чорт спакусі́ў [падбі́ў];

Éhrgeiz ist dabéi im ~ тут закра́нута славалю́бства

schlágen*

1. vt

1) біць, удара́ць;

j-n zu Bóden ~ павалі́ць каго́-н. на зямлю́;

die Hände vors Gesícht ~ закры́ць твар рука́мі;

j-n ins Gesícht ~ біць каго́-н. па тва́ры;

éine Brücke ~ наво́дзіць мост;

Münzen ~ чака́ніць мане́ты;

Lärm ~ падня́ць шум;

die Trómmel ~ біць у бараба́н;

den Takt ~ адбіва́ць такт

2) біць, разбі́ць; пабі́ць, перамагчы́;

álles kurz und klein ~ перабі́ць усё ўшчэ́нт

3) збіва́ць, узбіва́ць (яйца і да т.п.)

4) выбіва́ць;

j-m etw. aus der Hand ~ вы́біць у каго́-н. што-н. з рук;

j-m etw. aus dem Kopf [aus dem Sinn] ~ вы́біць каму́-н. што-н. з галавы́

2. vi

1) біць;

das Gewéhr schlägt ружжо́ аддае́;

die Flámmen ~ aus dem Fénster по́лымя выбіва́ецца з акна́

2) (gegen A, auf A) уда́рыцца (аб што-н.);

die Wéllen ~ ans Úfer хва́лі б’ю́цца [удара́юцца] аб бе́раг

3) бі́цца (пра сэрца, пульс)

4) біць, звані́ць (пра гадзіннік)

5) шчо́ўкаць (пра салаўя)

6):

das schlägt nicht in mein Fach гэ́та не па маёй спецыя́льнасці

3. ~, sich

1) бі́цца; змага́цца (пра войскі)

2):

sich an die Brust ~ біць сабе́ ў гру́дзі (тс. перан.);

sich recht und schlecht durchs Lében ~ сяк-так прабіва́цца (у жыцці);

◊

bei j-m auf den Busch ~ спрабава́ць вы́ведаць чыю́-н. таямні́цу