Spiel n -(e)s, -e

1) гульня́;

sein ~ mit j-m hben здзе́кавацца з каго́-н, жартава́ць з каго́-н.;

etw. wie im ~ lrnen навучы́цца чаму́-н. гуля́ючы [лёгка]

2) карт. гульня́;

wer hat das ~? чыя́ гульня́?;

ich hbe drei ~e gemcht я вы́йграў тры па́ртыі

3) спарт. гульня́, па́ртыя;

das ~ npfeifen* [bpfeifen*] даць сігна́л на пача́так [кане́ц] гульні́ (футбол);

das ~ der Schchmeister ndete remis [rə'mi:] па́ртыя ша́хматных майстро́ў зако́нчылася ўнічыю́;

das ~ in die Hand bekmmen* захапі́ць ініцыяты́ву ў гульні́;

das ~ liten судзі́ць гульню́;

wie steht das ~? які́ лік (гульні́)?

4) тэатр. дзе́янне

5):

ein ~ Krten кало́да карт

6) тэх. зазо́р, свабо́дны ход

7) хвост (фазана);

ein gewgtes ~ spelen ве́сці небяспе́чную гульню́;

lles ufs ~ stzen перан. усё паста́віць на ка́рту;

die Hand im ~ hben быць ублы́таным у што-н., удзе́льнічаць у чым-н.;

viel aus dem ~ hben рызыкава́ць мно́гім;

der Tufel ist mit ihm im ~ яго́ чорт спакусі́ў [падбі́ў];

hrgeiz ist dabi im ~ тут закра́нута славалю́бства

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)