schlágen*
1. vt
1) біць, удара́ць;
j-n zu Bóden ~ павалі́ць каго́-н. на зямлю́;
die Hände vors Gesícht ~ закры́ць твар рука́мі;
j-n ins Gesícht ~ біць каго́-н. па тва́ры;
éine Brücke ~ наво́дзіць мост;
Münzen ~ чака́ніць мане́ты;
Lärm ~ падня́ць шум;
die Trómmel ~ біць у бараба́н;
den Takt ~ адбіва́ць такт
2) біць, разбі́ць; пабі́ць, перамагчы́;
álles kurz und klein ~ перабі́ць усё ўшчэ́нт
3) збіва́ць, узбіва́ць (яйца і да т.п.)
4) выбіва́ць;
j-m etw. aus der Hand ~ вы́біць у каго́-н. што-н. з рук;
j-m etw. aus dem Kopf [aus dem Sinn] ~ вы́біць каму́-н. што-н. з галавы́
2. vi
1) біць;
das Gewéhr schlägt ружжо́ аддае́;
die Flámmen ~ aus dem Fénster по́лымя выбіва́ецца з акна́
2) (gegen A, auf A) уда́рыцца (аб што-н.);
die Wéllen ~ ans Úfer хва́лі б’ю́цца [удара́юцца] аб бе́раг
3) бі́цца (пра сэрца, пульс)
4) біць, звані́ць (пра гадзіннік)
5) шчо́ўкаць (пра салаўя)
6):
das schlägt nicht in mein Fach гэ́та не па маёй спецыя́льнасці
3. ~, sich
1) бі́цца; змага́цца (пра войскі)
2):
sich an die Brust ~ біць сабе́ ў гру́дзі (тс. перан.);
sich recht und schlecht durchs Lében ~ сяк-так прабіва́цца (у жыцці);
◊
bei j-m auf den Busch ~ спрабава́ць вы́ведаць чыю́-н. таямні́цу