Verbum

Gast m -(e)s, Gäste

1) госць;

gérn geséhener ~ прые́мны [дарагі́] госць;

bei j-m zu ~ sein быць у каго́-н. у гасця́х;

zu ~ láden* [bítten*] запраша́ць у го́сці

2) прые́зджы, -джая; пасажы́р

3) адпачыва́ючы (у доме адпачынку)

4) тэатр. гастралёр

6):

ein schláuer ~ хітру́н, хі́трая лісі́ца;

ein schlímmer ~ небяспе́чны [благі́] чалаве́к

schléichen*

1. vi

1) падкрада́цца, кра́сціся;

er kommt geschlíchen ён (цішко́м) падкра́дваецца; ён ледзь паўзе́ [ідзе́ сюды́]

2) паўзці́;

wie éine Schnécke ~ паўзці́ як чарапа́ха

2. ~, sich

1) прабіра́цца, пракрада́цца;

er hat sich aus dem Zímmer geschlíchen ён (тайко́м) вы́шмыгнуў з пако́я;

sich in j-s Vertráuen ~ уце́рціся ў даве́р’е [убі́цца ў ла́ску] да каго́-н.

Schráube f -, -n

1) вінт, шру́ба;

die ~ ánziehen* зацягну́ць шру́бу [вінт]

2) вінт (парахода), прапе́лер (самалёта);

◊

j-n in der ~ háben трыма́ць каго́-н. у ціска́х [рука́х];

éine verdréhte ~ разм. шале́нец, дзіва́к;

die ~ lóckern адпусці́ць ле́йцы;

bei ihm ist éine ~ los разм. ≅ у яго́ клёпкі не стае́, у яго́ не ўсе́ до́ма

vor=

аддз. дзеясл. прыстаўка, указвае на:

1) знаходжанне перад чым-н.: vórliegen* ляжа́ць пе́рад чым-н.

2) папярэднічанне чаму-н.: vórbereiten падрыхто́ўваць

3) дзеянне ў прысутнасці каго-н.: vórlesen* чыта́ць уго́лас (каму-н.)

4) дзеянне, якое з’яўляецца ўзорам, прыкладам каму-н.: vórmachen паказа́ць, як рабі́ць

5) перавагу чаго-н.: vórherrschen панава́ць

nah

1. a блі́зкі, недалёкі;

ein ~er Freund блі́зкі ся́бар [друг];

die ~e Stadt блі́зкі [бліжэ́йшы] го́рад;

in ~er Zúkunft у недалёкай бу́дучыні, ху́тка;

der Sómmer ist ~(e) набліжа́ецца ле́та;

ich war ~e darán… яшчэ́ кры́ху [чуць], і я…

2. adv (an, bei, von D) паблі́зу, каля́, недалёка (ад каго-н., чаго-н.), по́бач (з кім-н., чым-н.);

von [aus] ~ und fern адусю́ль, з усі́х канцо́ў;

etw. von ~ betráchten разгляда́ць што-н. зблі́зку;

j-m zu ~(e) tréten* зачапі́ць, пакрыўдзіць каго́-н.;

~ verwándt sein быць у блі́зкім свая́цтве;

~e darán sein, etw. zu tun* збіра́цца [быць ама́ль гато́вым] зрабі́ць што-н.

3. prp (D) каля́, по́бач, паблі́зу;

~ dem Háus каля́ до́му, паблі́зу [по́бач] з до́мам

réißen*

1. vt

1) рваць, адрыва́ць, зрыва́ць, вырыва́ць, разрыва́ць, раздзіра́ць;

in Fétzen ~ рваць на кава́лкі;

j-n ins Verdérben ~ загубі́ць каго́-н.

2) ту́заць, цягну́ць, то́ргаць, рваць;

éinen Zahn ~ вы́рваць зуб;

es reißt mich [mir] in állen Glíedern у мяне́ баля́ць усе́ ко́сці;

j-n hin und her ~ назаля́ць, дакуча́ць каму́-н., пастая́нна турбава́ць [ту́заць] каго́-н.

3):

etw. an sich (A) ~ прысво́іць (сабе́) што-н.;

die Macht an sich ~ захапі́ць ула́ду

2. vi (an D) ту́заць (за што-н.)

2) рва́цца, разрыва́цца;

der Stoff reißt матэ́рыя рве́цца;

mir riss die Gedúld маё цярпе́нне ло́пнула

3. ~, sich (um A) бі́цца, змага́цца;

sich um die Wáren ~ раскупля́ць тава́ры нарасхва́т

wénden* vi

1. vt

1) (толькі па слаб. спраж.) пераваро́чваць; ніцава́ць (вопратку)

2) паваро́чваць, варо́чаць; круці́ць;

kein Áuge von j-m ~ не зво́дзіць вачэ́й з каго́-н.;

das Heu ~ варо́чаць се́на;

bítte ~! глядзі́ на адваро́це!

3) (an A) тра́ціць, выдатко́ўваць, расхо́даваць (што-н. на што-н.);

er hat viel Mühe und Kraft darán gewándt ён прыкла́ў да гэ́тага мно́га сіл і намага́нняў

4) (толькі па слаб. спраж.) паваро́чваць (назад)

2. ~, sich

1) паваро́чвацца; абаро́чвацца;

sich zur Flucht ~ кі́нуцца [пусці́цца] наўцёкі

2) (an j-n) звярта́цца (да каго-н.)

3) (толькі па слаб. спраж.) мяня́цца, перамяня́цца (пра надвор’е і г.д.);

◊

das Blatt hat sich gewéndet ≅ сітуа́цыя (рэ́зка) змяні́лася