Schráube f -, -n

1) вінт, шру́ба;

die ~ ánziehen* зацягну́ць шру́бу [вінт]

2) вінт (парахода), прапе́лер (самалёта);

◊

j-n in der ~ háben трыма́ць каго́-н. у ціска́х [рука́х];

éine verdréhte ~ разм. шале́нец, дзіва́к;

die ~ lóckern адпусці́ць ле́йцы;

bei ihm ist éine ~ los разм. ≅ у яго́ клёпкі не стае́, у яго́ не ўсе́ до́ма

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)