Verbum

Séhnsucht f - (nach D)

1) туга́

2) мо́цнае імкне́нне, мо́цнае жада́нне (да каго-н., да чаго-н.);

nach j-m [etw.] (D) ~ bekómmen* зну́дзіцца, засумава́ць (па кім-н., чым-н);

er vergéht vor ~ ён зво́дзіцца ад тугі́ [нуды́, сму́тку]

fésthalten* аддз.

1. vt

1) (мо́цна) трыма́ць

2) затры́мліваць; арышто́ўваць

2. vi (an D) прытры́млівацца, трыма́цца (чаго-н.);

an séiner Méinung ~ цвёрда трыма́цца сваёй ду́мкі

3. ~, sich (an D) мо́цна трыма́цца (за каго-н., за што-н.)

wédeln

1. vi

1) абма́хвацца, маха́ць (веерам)

2) віля́ць (хвастом);

mit dem Schwanz ~ віля́ць хвасто́м; тс. перан. выдыга́ць (перад кім-н.), ла́шчыцца (да каго-н.)

3) матля́цца

2. vt (mit D) зма́хваць (пыл і г.д. чым-н.)

wéghaben* аддз. vt разм.

1) атрыма́ць, даста́віць;

éine Óhrfeige ~ атрыма́ць апляву́ху

2) разуме́ць, ке́міць

3):

j-n ~ wóllen жада́ць змяшчэ́ння [устаране́ння] каго́-н.;

◊

der hat áber éinen weg! ну і п’я́ны ж ён!; ён не ў сваі́м ро́зуме!

zurücksetzen

1. vt

1) ста́віць наза́д

2) грэ́баваць (кім-н.), крыўдзіць, абыхо́дзіць (каго-н.)

3) зніжа́ць (цэны)

4) адбрако́ўваць (тавар)

2. vi (s) (über a) пераско́кваць наза́д (цераз што-н.)

3. ~, sich адсо́ўвацца, се́сці глыбе́й (у крэсла)

Mund m -(e)s, Münder

1) рот, ву́сны;

(wie) aus éinem ~ у адзі́н го́лас, аднагало́сна;

~ hálten*! груб. маўча́ць!;

ein paar ~ voll па́ра [не́калькі] кава́лкаў [глытко́ў];

◊

er ist nicht auf den ~ gefállen ён сло́ва не пазыча́е, ён спры́тны на язы́к;

kein Blatt vor den ~ néhmen* гавары́ць не саро́меючыся;

den ~ áuftun* раскры́ць рот;

éinen gróßen ~ háben хвалі́цца;

in áller (Léute) ~ sein стаць пагало́скай, не сыхо́дзіць у людзе́й з языка́;

j-m den ~ stópfen заткну́ць каму́-н. рот (прымусіць замаўчаць);

j-m nach dem ~е réden [spréchen*] падда́кваць [ліслі́віць] каму́-н.;

j-m das Wort vom [aus dem] ~ néhmen* перахапі́ць сло́ва ў каго́-н.; перабі́ць каго́-н.; прадугада́ць чыю́-н. ду́мку;

an j-s ~ hängen* глядзе́ць каму́-н. у рот, слу́хаць каго́-н. стаі́ўшы дых

2) ду́ла (вінтоўкі)

gréifen* vt, vi (nach D, an A, in A, bei D)

1) хапа́ць, схапі́ць (каго-н., што-н.), хапа́цца (за што-н.); браць, узя́ць; лаві́ць, злаві́ць (каго-н., што-н.);

die Säge greift gut піла́ бярэ́ до́бра;

j-n beim Krágen ~ узя́ць каго́-н. за каршэ́нь [каўне́р];

an den Kopf ~ хапа́цца за галаву́ (ад здзіўлення);

◊

das greift an den Béutel гэ́та б’е па кішэ́ні;

falsch ~ памыля́цца;

zu hoch ~ запрасі́ць на́дта вялі́кую су́му (грошай);

zu weit ~ зайсці́ на́дта далёка [зана́дта хапі́ць];

um sich ~ хапа́ць вако́л сябе́ рука́мі; распаўсю́джвацца (пра агонь і г.д.);

ins Léere ~ не мець [не знайсці́] апо́ры

2) бра́цца, узя́цца (за што-н.), звярта́цца (да чаго-н.);

nach dem Buch ~ узя́цца за кні́гу, пача́ць чыта́ць;

zu den Wáffen ~ узя́цца за збро́ю;

zur Flásche ~ пача́ць піць запо́ем, запі́ць

stören vt

1) перашкаджа́ць, заміна́ць (каму-н.)

2) непако́іць, турбава́ць (каго-н.)

3) паруша́ць (што-н.);

lássen Sie sich nicht ~ ! не турбу́йцеся!;

j-n in [aus] der Rúhe ~ пару́шыць чый-н. пако́й

4) тэх. скажа́ць;

den Rúndfunk ~ заглушы́ць радыёперада́чу

áuftreten* vi (h, s)

1) ступа́ць; наступа́ць на што-н.:

fest [sícher] ~ ступа́ць цвёрда [упэўнена] (тс. перан.)

2) выступа́ць (на сцэне, на сходзе ў якасці каго-н.)

3) з’яўля́цца, сустрака́цца, папада́цца;

Éisen tritt dort sélten auf жале́за там сустра́каецца рэ́дка