Verbum

wéghaben* аддз. vt разм.

1) атрыма́ць, даста́віць;

éine Óhrfeige ~ атрыма́ць апляву́ху

2) разуме́ць, ке́міць

3):

j-n ~ wóllen жада́ць змяшчэ́ння [устаране́ння] каго́-н.;

◊

der hat áber éinen weg! ну і п’я́ны ж ён!; ён не ў сваі́м ро́зуме!