fsthalten* аддз.

1. vt

1) (мо́цна) трыма́ць

2) затры́мліваць; арышто́ўваць

2. vi (an D) прытры́млівацца, трыма́цца (чаго-н.);

an siner Minung ~ цвёрда трыма́цца сваёй ду́мкі

3. ~, sich (an D) мо́цна трыма́цца (за каго-н., за што-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)