rifle

I [ˈraɪfəl]

n.

стрэ́льба f., ружжо́ n.

II [ˈraɪfəl]

v.t.

1) ператраса́ць

2) абіра́ць дачы́ста, аблато́шваць

The boys rifled the apple tree — Хло́пцы аблаташы́лі я́блыню

3) нараза́ць ствол (у збро́і)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Flnte f -, -n стрэ́льба, ружжо́;

die ~ ins Korn wrfen* пасава́ць пе́рад ця́жкасцямі; скла́сці збро́ю, зда́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Bajontt n -(e)s, -e штык, штых;

das ~ fällen браць ружжо́ напераве́с;

das ~ ufpflanzen [ufstecken] прымкну́ць штык

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

schern vt

1) забяспе́чваць, гарантава́ць;

vor Verlst ~ гарантава́ць ад стра́таў

2) (gegen A, vor D) ахо́ўваць (ад чаго-н., каго-н.);

das Gewhr lden und ~ зарадзі́ць ружжо́ і паста́віць на засцерага́льнік

3) ахо́ўваць (мяжу)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

scheßen* I

1. vi (auf A, nach D) страля́ць (у каго-н., у што-н.); вайск. тс. ве́сці аго́нь;

dirkt ~ страля́ць прамо́й наво́дкай;

das Gewhr schießt zu weit [zu kurz] ружжо́ дае́ пералёт [недалёт];

zu kurz ~ прамахну́цца (тс. перан.)

2. vt страля́ць (птушку, лася і г.д.);

ine Slve ~ дава́ць залп

3. ~, sich (mit j-m) страля́цца (з кім-н.) (на дуэлі)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Wffe f -, -n

1) збро́я, узбрае́нне;

blnke ~ хало́дная збро́я;

~n an Bord карабе́льная збро́я;

atomre ~n а́тамная збро́я;

automtische ~n аўтаматы́чная збро́я;

hrkömmliche [konventionlle] ~n звыча́йная збро́я;

nuklere [thermonuklere] ~n я́дзерная [тэрмая́дзерная] збро́я;

schwre ~n ця́жкая (пяхо́тная) збро́я;

~n und Gerät вайск. баява́я тэ́хніка;

~ mit ingraviertem Nmenszug імянна́я збро́я;

~n führen змага́цца (са збро́яй у рука́х);

die ~n strcken [nederlegen] скла́сці збро́ю, зда́цца, капітулі́раваць капітулява́ць;

mit den ~n klrren бра́згаць збро́яй;

nter die ~n trten* стаць пад ружжо́;

von der ~ Gebruch mchen пусці́ць у ход [прымяні́ць] збро́ю;

von den ~n strrend узбро́ены да зубо́ў;

zu den ~n grifen* хапа́цца за збро́ю, падня́ць збро́ю;

die ~ aus der Hand schlgen* абяззбро́іць каго́-н., вы́біць збро́ю з рук у каго́-н.;

die ~ ggen sich (A) selbst khren [wnden*] пако́нчыць з сабо́ю, павярну́ць збро́ю супро́ць само́га сябе́

2) перан. збро́я;

die gistige ~ ідэалагі́чная зброя

3) род во́йскаў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

trgen*

1. vt

1) насі́ць, не́сці; перано́сіць;

Ksten ~ не́сці выда́ткі;

etw. bei sich ~ насі́ць што-н. пры сабе́

2) насі́ць (вопратку, прычоску і г.д.);

ine Brlle ~ насі́ць акуля́ры;

das Haar geschitelt ~ насі́ць валасы́ на прабо́р;

die Füße ~ ihn kaum но́гі яго́ ледзь трыма́юць

3):

inen Nmen ~ насі́ць імя́;

den Verhältnissen Rchnung ~ улі́чваць вару́нкі;

zur Schau ~ выстаўля́ць напака́з;

die Wre trägt die Versndkosten nicht тава́р не апра́ўдвае тра́нспартных выда́ткаў;

die Verntwortung für etw. (A) ~ не́сці адка́знасць [адка́зваць] за што-н.;

Bednken [Zwifel] ~ сумнява́цца

2. vi, vt

1) прыно́сіць ураджа́й, дахо́д;

das Kapitl trägt Znsen капіта́л прыно́сіць [дае́] працэ́нты

2):

deses Gewhr trägt weit гэ́тае ружжо́ б’е на далёкую адле́гласць;

sine Stmme trägt gut яго́ го́лас гучы́ць до́бра

3. ~, sich

1) насі́цца (пра матэрыю);

deser Stoff trägt sich gut гэ́тая матэ́рыя но́ская

2) (mit D) насі́цца (з чым-н.);

sich mit inem Gednken ~ пе́сціць ду́мку, насі́цца з ду́мкай

3):

das Unternhmen trägt sich (selbst) прадпрые́мства акупля́ецца;

er trägt sich mmer schwarz ён заўсёды хо́дзіць у чо́рным

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

schlgen*

1. vt

1) біць, удара́ць;

j-n zu Bden ~ павалі́ць каго́-н. на зямлю́;

die Hände vors Gescht ~ закры́ць твар рука́мі;

j-n ins Gescht ~ біць каго́-н. па тва́ры;

ine Brücke ~ наво́дзіць мост;

Münzen ~ чака́ніць мане́ты;

Lärm ~ падня́ць шум;

die Trmmel ~ біць у бараба́н;

den Takt ~ адбіва́ць такт

2) біць, разбі́ць; пабі́ць, перамагчы́;

lles kurz und klein ~ перабі́ць усё ўшчэ́нт

3) збіва́ць, узбіва́ць (яйца і да т.п.)

4) выбіва́ць;

j-m etw. aus der Hand ~ вы́біць у каго́-н. што-н. з рук;

j-m etw. aus dem Kopf [aus dem Sinn] ~ вы́біць каму́-н. што-н. з галавы́

2. vi

1) біць;

das Gewhr schlägt ружжо́ аддае́;

die Flmmen ~ aus dem Fnster по́лымя выбіва́ецца з акна́

2) (gegen A, auf A) уда́рыцца (аб што-н.);

die Wllen ~ ans fer хва́лі б’ю́цца [удара́юцца] аб бе́раг

3) бі́цца (пра сэрца, пульс)

4) біць, звані́ць (пра гадзіннік)

5) шчо́ўкаць (пра салаўя)

6):

das schlägt nicht in mein Fach гэ́та не па маёй спецыя́льнасці

3. ~, sich

1) бі́цца; змага́цца (пра войскі)

2):

sich an die Brust ~ біць сабе́ ў гру́дзі (тс. перан.);

sich recht und schlecht durchs Lben ~ сяк-так прабіва́цца (у жыцці);

bei j-m auf den Busch ~ спрабава́ць вы́ведаць чыю́-н. таямні́цу

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)