Verbum

смягчённый

змякчаны, памякчаны

смягчитель

змякчальнік

смягчительный

памякчальны, змякчальны

смягчить

змякчыць, памякчыць, смягчить кожу — змякчыць скуру смягчить свет абажуром — змякчыць (памякчыць) святло абажурам смягчить боль — змякчыць (зменшыць) боль смягчить приговор — змякчыць (памякчыць) прыгавор смягчить согласный звук — змякчыць (памякчыць) зычны гук

смягчиться

змякчыцца, памякчэць, кожа смягчилась — скура змякчылася (памякчэла) гнев смягчился — гнеў змякчыўся (памякчэў) звук смягчился — гук змякчыўся (памякчэў)

смякать

несовер. прост. змякаць, мякнуць, змякаць, абмякаць, мякчэць, см. смякнуть

смякнуть

совер. прост. змякнуць, размякнуць, змякнуць, абмякнуць, змякнуць, памякчэць

смятение

ср. збянтэжанасць, замяшанне, перапалох, разгубленасць

смятенность, смятенность

разгубленасць, узрушанасць, трывожнасць

смятенный, смятенный

разгублены, узрушаны, трывожны