Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (другая версія, правапіс да 2008 г.)

долёживаться

далежвацца

должать

браць у доўг, рабіць даўгі, пазычаць, завінавачвацца

должен

в знач. сказ. вінен, вінават, он мне должен десять рублей — ён мне вінен (вінават) дзесяць рублёў павінен, мы не должны бояться трудностей — мы не павінны баяцца цяжкасцей мець, он скоро должен вернуться — ён хутка мае (павінен) вярнуцца она должна была прийти ещё вчера — яна мелася (павінна была) прыйсці яшчэ ўчора мусіць, она должна была это сделать — яна мусіла (павінна была) гэта зрабіць

долженствование

неабходнасць

долженствовать

быць неабходным, быць павінным

долженствующий

неабходны, належны

должник

даўжнік

должница

даўжніца

должно

трэба, патрэбна, неабходна, належыць, работать, как должно — працаваць як след (як належыць) говорить то, что должно — гаварыць тое, што трэба (што неабходна) так не должно поступать — так нельга (няможна, не трэба) рабіць

должно быть

мабыць, мусіць, напэўна, пэўна