Verbum

утачка

жен. разг., сапожн., портн. ушыванне, -ння ср.

см. утачивать II, утачать

утащенный

1) сцягнены, сцягнуты

пацягнены, пацягнуты

выцягнены, выцягнуты

адцягнены, адцягнуты

зацягнены, зацягнуты

2) сцягнуты, украдзены

см. утащить

утащить

совер. разг.

1) (унести) сцягнуць

(потащить) пацягнуць

(вытащить) выцягнуць

(оттащить) адцягнуць

(затащить) зацягнуць

утащить мешки в подвал — зацягнуць мяшкі ў падвал

2) (украсть) сцягнуць, украсці

утварь

жен. собир. начынне, -ння ср., мн. нет

(вещи) рэчы, -чаў, ед. рэч, род. рэчы жен.

(посуда) посуд, -ду муж.

пасуда, -ды жен., разг. пасудак, -дку муж.

утвердительно

нареч. сцвярджальна

утвердительность

сцвярджальнасць, -ці жен.

утвердительный

сцвярджальны

утвердить

совер.

1) уст. (установить) устанавіць, усталяваць

(укрепить) умацаваць, угрунтаваць

(закрепить) замацаваць

2) (признать окончательным) зацвердзіць

(скрепить) сцвердзіць

3) (заставить убедиться) умацаваць, пераканаць

см. утверждать 1–3

утвердиться

1) уст. (установиться) устанавіцца, усталявацца

(укрепиться) умацавацца, угрунтавацца

(закрепиться) замацавацца

2) (убедиться) умацавацца, пераканацца

утверждать

несовер.

1) уст. (устанавливать) устанаўліваць, усталёўваць

(укреплять) умацоўваць, угрунтоўваць

(закреплять) замацоўваць

утверждать принципы чего-либо — устанаўліваць (усталёўваць) прынцыпы чаго-небудзь

2) (признавать окончательным) зацвярджаць

(скреплять) сцвярджаць

утверждать повестку дня — зацвярджаць парадак дня

утверждать в должности — зацвярджаць на пасаду

утверждать договор подписью — сцвярджаць (зацвярджаць) дагавор подпісам

3) (заставлять убедиться) умацоўваць, пераконваць

утверждать кого-либо в каком-либо мнении — умацоўваць чыю-небудзь думку

4) (настойчиво доказывать) сцвярджаць

(говорить) казаць, гаварыць

(уверять) упэўніваць, пераконваць

вы утверждаете, что видели его — вы сцвярджаеце (кажаце, гаворыце, упэўніваеце), што бачылі яго