Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

утверждаться

1) уст. (устанавливаться) устанаўлівацца, усталёўвацца

(укрепляться) умацоўвацца, угрунтоўвацца

(закрепляться) замацоўвацца

2) (убеждаться) умацоўвацца, пераконвацца

3) страд. устанаўлівацца, усталёўвацца

умацоўвацца, угрунтоўвацца

замацоўвацца

зацвярджацца, сцвярджацца

пераконвацца

казацца, гаварыцца

упэўнівацца

см. утверждать

утверждение

1) (действие) устанаўленне, -ння ср., усталяванне, -ння ср.

умацаванне, -ння ср., угрунтаванне, -ння ср.

замацаванне, -ння ср.

неоконч. устанаўліванне, -ння ср., усталёўванне, -ння ср.

умацоўванне, -ння ср.

угрунтоўванне, -ння ср.

замацоўванне, -ння ср.

2) зацвярджэнне, -ння ср.

сцвярджэнне, -ння ср.

3) умацаванне, -ння ср.

перакананне, -ння ср.

неоконч. умацоўванне, -ння ср.

пераконванне, -ння ср.

упэўніванне, -ння ср.

см. утверждать 1–3

4) (мнение) сцверджанне, -ння ср.

утверждённый

1) устаноўлены, усталяваны

умацаваны

угрунтаваны

замацаваны

2) зацверджаны

сцверджаны

3) умацаваны

перакананы

см. утвердить

утекать

несовер.

1) (о жидкости) выцякаць

2) перен. разг. (миновать) мінаць

(проходить) праходзіць

(исчезать) знікаць

см. утечь

утепление

уцяпленне, -ння ср.

утеплённый

уцеплены

утеплитель

тех. уцяпляльнік, -ка муж.

утеплительный

уцяпляльны

утеплить

совер. уцяпліць

утеплять

несовер. уцяпляць