Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

устно

нареч. вусна

устно-разговорный

вусна-размоўны

устный

вусны

устная словесность — вусная народная творчасць, фальклор

устои

мн. перен. книжн. асновы, род. асноў

устой

муж.

1) стр. апора, -ры жен., устой, -тоя муж.

2) (на молоке) разг. вяршок, -шка муж.

устойчивость

устойлівасць, -ці жен.

сталасць, -ці жен., трываласць, -ці жен.

устойчивый

в разн. знач. устойлівы

(об убеждениях, взглядах — ещё) сталы, трывалы

устойчивая опора — устойлівая апора

устойчивая валюта — устойлівая валюта

устойчивые взгляды — устойлівыя (сталыя, трывалыя) погляды

устойчивое равновесие физ. — устойлівая раўнавага

устоявшийся

1) прич. які (што) устаяўся

2) прил. (о жидкости) устояны

3) прил. перен. сталы

устоявшийся характер — сталы характар

устоять

совер.

1) в разн. знач. устояць, устаяць

устоять на ногах — устояць (устаяць) на нагах

устоять на горячем песке — устояць (устаяць) на гарачым пяску

2) перен. устаяць

устоять перед трудностями — устаяць перад цяжкасцямі

устояться

в разн. знач. устаяцца

(отстояться) адстаяцца