Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

устанавливаться

1) (определяться, наступать) устанаўлівацца

(становиться устойчивым) усталёўвацца

(налаживаться) наладжвацца

2) (складываться) складацца, складвацца

(формироваться) фарміравацца

(вырабатываться) выпрацоўвацца

см. установиться

3) страд. устанаўлівацца

ставіцца

вызначацца

наладжвацца

выяўляцца

см. устанавливать

установившийся

1) прич. які (што) устанавіўся

які (што) усталяваўся

які (што) наладзіўся

які (што) склаўся

які (што) сфарміраваўся

які (што) выпрацаваўся

см. установиться

2) прил. сталы

(получивший устойчивость) усталяваны, устойлівы

установившиеся цены — сталыя (усталяваныя) цэны

установившийся характер — сталы характар

установитель

уст. устаноўшчык, -ка муж.

установить

совер.

1) (поместить) устанавіць

(поставить) паставіць

установить машину — устанавіць машыну

установить в ряд прост. — устанавіць (паставіць) у рад

2) (узаконить) устанавіць

(определить) вызначыць

(наладить) наладзіць

установить диктатуру пролетариата — устанавіць дыктатуру пралетарыяту

установить рекорд — устанавіць рэкорд

установить цены — устанавіць (вызначыць) цэны

установить сношения — наладзіць зносіны

3) (доказать) устанавіць

(обнаружить) выявіць

установить истину — устанавіць праўду

установить залежи угля — выявіць паклады вугалю

4) (организовать, устроить) устанавіць

установить порядок (очередь) — устанавіць парадак (чаргу)

установиться

1) (определиться, наступить) устанавіцца

(стать устойчивым) усталявацца

(наладиться) наладзіцца

установился твёрдый порядок — устанавіўся (наладзіўся) цвёрды парадак

установилась тишина — устанавілася цішыня

погода ещё не установилась — надвор’е яшчэ не ўсталявалася (не наладзілася)

установилась связь между центром и периферией — наладзілася сувязь паміж цэнтрам і перыферыяй

2) (сложиться) скласціся

(сформироваться) сфарміравацца

(выработаться) выпрацавацца

характер не установился — характар не склаўся (не сфарміраваўся)

почерк у него ещё не установился — почырк у яго яшчэ не выпрацаваўся

установка

в разн. знач. устаноўка, -кі жен.

установка телефона — устаноўка тэлефона

котельная установка — кацельная ўстаноўка

взять установку на повышение качества — узяць устаноўку на павышэнне якасці

по установкам центра — па ўстаноўках цэнтра

установление

ср.

1) (действие) устанаўленне, -ння ср.

вызначэнне, -ння ср.

наладжванне, -ння ср.

выяўленне, -ння ср.

см. установить

2) (то, что установлено) устанаўленне, -ння ср.

(закон) закон, -ну муж.

установленный

1) устаноўлены

пастаўлены

2) устаноўлены

вызначаны

наладжаны

3) устаноўлены

выяўлены

4) устаноўлены

см. установить

установлять

несовер. прост. см. устанавливать

установляться

несовер. прост. см. устанавливаться