уста
поэт. вусны, -наў ед. нет
из уст. в уста — з вуснаў у вусны
устав
I 1) (свод правил) статут,
-та муж.
действовать по уставу — дзейнічаць па статуту (паводле статута)
2) уст. (правила поведения, распорядок жизни) звычай, -чаю муж.
II филол. устаў,
род. устава
муж.
рукопись написана уставом — рукапіс напісаны уставам
уставать
несовер. стамляцца, утамляцца, зморвацца, марыцца
уставить
совер.
1) (кого-что) разг. уставіць, мног. паўстаўляць
(расставить) расставіць
2) (кем-чем) заставіць, мног. пазастаўляць, уставіць, мног. паўстаўляць
уставить полку книгами — заставіць (уставіць) паліцу кнігамі
3) (устремить) разг. утаропіць
уставиться
1) (разместиться, уместиться) разг. размясціцца, умясціцца
2) (оказаться заставленным чем-либо) разг. заставіцца, уставіцца
3) (глазами, взором) разг. утаропіцца
4) (установиться, утвердиться) прост. устанавіцца, наладзіцца, усталявацца
уставленный
1) устаўлены
расстаўлены
2) застаўлены, мног. пазастаўляны, устаўлены
3) утароплены
см. уставить