Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

убаюкивающий

1) прич. які (што) укалыхвае, які (што) закалыхвае, які (што) люляе

які (што) заспакойвае

см. убаюкивать

2) прил. укалыхваючы, закалыхваючы

3) прил. перен. заспакойваючы

убаюкивающий мотив — заспакойваючы матыў

убегание

ср.

1) бяга, -гі жен.

выбяганне, -ння ср.

адбяганне, -ння ср.

забяганне, -ння ср.

2) уцяканне, -ння ср.

збяганне, -ння ср.

см. убегать

убегать

несовер.

1) бегчы

(выбегать) выбягаць

(отбегать) адбягаць, адбягацца

(забегать) забягаць

я убегаю разг. — я бягу (пабег, пабягу)

2) (уходить тайком, спасаться бегством) уцякаць

(сбегать) збягаць

см. убежать 1, 2

убегаться

совер. разг. збегацца, набегацца

убедительно

нареч.

1) пераканаўча

убедительно говорить — пераканаўча гаварыць

2) вельмі, моцна, вельмі моцна

убедительно просить — вельмі (моцна, вельмі моцна) прасіць

убедительность

пераканаўчасць, -ці жен.

убедительный

1) пераканаўчы

убедительный довод — пераканаўчы довад

2) (настоятельный) вялікі, моцны, вельмі вялікі, вельмі моцны

убедительная просьба — вялікая (вельмі вялікая) просьба

убедить

совер. пераканаць

(уверить) упэўніць

убедиться

пераканацца

(увериться) упэўніцца

убежать

совер.

1) пабегчы

(выбежать) выбегчы, мног. павыбягаць

(отбежать) адбегчы, адбегчыся

(забежать) забегчы

дети убежали в лес — дзеці пабеглі ў лес

она оделась и убежала из комнаты — яна апранулася і выбегла (пабегла) з пакоя

он убежал в сторону — ён адбегся ўбок

он убежал слишком далеко — ён забег вельмі далёка

2) (уйти тайком, спастись бегством) уцячы, мног. паўцякаць

(сбежать) збегчы

убежать из тюрьмы — уцячы (паўцякаць) з турмы

лошадь убежала — конь уцёк (збег)

3) (о молоке и т.п.) пабегчы