случить
Verbum
анлайнавы слоўнікРуска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (правапіс да 2008 г.)
Скарачэнніслучиться
I1) здарыцца, выпасці
2) (встретиться) трапіцца, надарыцца
(прийтись) давесціся
(оказаться) трапіцца
(быть, иметься) быць
случка
случник
случной
злучны, спаравальны
слушание
слуханне, -ння
слушанный
слуханы
слушатель
слухач, -ча
слушательница
слухачка, -кі
слушательский
слухацкі