Verbum

невоинственный

неваяўнічы

(миролюбивый) міралюбівы, міралюбны

(мирный) мірны

неволей

нареч. няволяй

(против воли) супраць волі

(по принуждению) па няволі, па прымусу

(путём принуждения) сілай, сілаю, прымусам, прымусова

волей-неволей — хочаш не хочаш, воляй-няволяй

неволить

несовер. разг.

1) няволіць, прынявольваць

(принуждать) прымушаць

2) (притеснять) прыгнятаць, уціскаць

(порабощать) занявольваць

невольник

нявольнік, -ка муж.

невольница

нявольніца, -цы жен.

невольнический

нявольніцкі

невольничество

уст. нявольніцтва, -ва ср., мн. нет

невольничий

нявольнічы, нявольніцкі

невольно

нареч.

1) міжвольна, мімаволі

(случайно) выпадкова

(нечаянно) незнарок

2) (против воли) супроць волі, паняволі

нехаця

(по принуждению) па прымусу, вымушана

см. невольный

невольный

1) (непроизвольный) міжвольны, мімавольны

(случайный) выпадковы

невольная ложь — міжвольная (мімавольная) хлусня

невольное движение — міжвольны (мімавольны) рух

невольный вздох — міжвольны (мімавольны) уздых

2) (вынужденный) вымушаны