Verbum

невозможно

1) нареч. немагчыма, немажліва

(чрезвычайно) надзвычайна

(очень) вельмі

2) безл. в знач. сказ. немагчыма, немажліва

(нельзя) нельга

невозможное

сущ. немагчымае, -мага ср., немажлівае, -вага ср.

невозможность

немагчымасць, -ці жен., немажлівасць, -ці жен.

в случае невозможности — калі нельга, у выпадку немагчымасці

за невозможностью — з прычыны немагчымасці

до невозможности — да немагчымасці

(чрезвычайно) надзвычайна, надзвычай

невозможный

немагчымы, немажлівы

невозмутимо

нареч. спакойна

абыякава

непарушна

невозмутимо улыбаться — спакойна (абыякава) усміхацца

см. невозмутимый

невозмутимость

жен. спакой, -кою муж., спакойнасць, -ці жен.

абыякавасць, -ці жен.

непарушнасць, -ці жен.

отвечать с невозмутимостью — адказваць спакойна (абыякава)

невозмутимость характера — спакойнасць характару

невозмутимый

(спокойный) спакойны

(равнодушный) абыякавы

(ничем не нарушаемый) непарушны

(полный) поўны

сохранять невозмутимое спокойствие — захоўваць поўны спакой

невозмутимый тон — спакойны (абыякавы) тон

невозмутимый человек — спакойны чалавек

невозмутимая тишина — непарушная цішыня

невознаградимость

1) неадплатнасць, -ці жен.

2) непапраўнасць, -ці жен.

незаменнасць, -ці жен.

см. невознаградимый

невознаградимый

1) (выше всякой награды) неадплатны

оказать невознаградимую услугу — зрабіць неадплатную паслугу

2) (непоправимый) непапраўны

(незаменимый) незаменны

невознаградимая утрата — непапраўная (незаменная) страта

невоинственно

нареч. неваяўніча

міралюбіва, міралюбна

мірна