Verbum

ура́вниваться​^II несов., возвр., страд. раўнава́цца, зраўно́ўвацца; см. уровня́ться, ура́внивать​^II.

уравни́ловка разг. ураўні́лаўка, -кі ж.;

уравни́ловский ураўні́лаўскі;

уравни́тельность ураўня́льнасць, -ці ж.;

уравни́тельный ураўня́льны.

уравнове́сить сов. ураўнава́жыць;

уравнове́ситься ураўнава́жыцца;

уравнове́шение ураўнава́жанне, -ння ср.;

уравнове́шенность ураўнава́жанасць, -ці ж.;

уравнове́шенный прич., прил., прям., перен. ураўнава́жаны;