Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

уличи́тельный уст. выкрыва́льны;

уличи́ть сов.

1. (изобличить) вы́крыць; (обвинить) абвінава́ціць, мног. паабвінава́чваць; (поймать) злаві́ць; см. улича́ть 1;

2. (доказать) даве́сці, даказа́ць.

у́личка уменьш.-ласк. ву́лічка, -кі ж., ву́лачка, -кі ж., ву́лка, -кі ж.;

у́личный в разн. знач. ву́лічны.

У́лла г.п. У́ла, -лы ж.

уло́в уло́ў, род. уло́ву м.

улови́мый уло́ўны;

едва́ улови́мый шёпот ле́дзьве ўло́ўны шэпт.

уло́вистость спец. уло́ўнасць, -ці ж.;

уло́вистый уло́ўны.

улови́тель спец. уло́ўнік, -ка м.;

улови́тель пы́ли уло́ўнік пы́лу.