Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прадмова ∙ Скарачэнні

угора́ть​I несов. (отравляться угаром) чадзе́ць, уча́дзьваць.

угора́ть​II несов. (уменьшаться при плавке) угара́ць, уга́рваць; (уменьшаться при горении) надгара́ць, надга́рваць, адгара́ць, адга́рваць.

угоре́вший

1. які́ (што) уча́дзеў, уча́дзелы;

2. які́ (што) ашале́ў, які́ (што) звар’яце́ў; які́ (што) з’е́хаў з глу́зду, які́ (што) здурне́ў; ашале́лы, шалёны, апанта́ны; см. угоре́ть​I.

угоре́лый

1. уст. уча́дзелы;

2. перен., разг. ашале́лы, шалёны, апанта́ны;

как угоре́лый як ашале́лы (шалёны, апанта́ны); см. угоре́ть​I.

угоре́ть​I сов.

1. (отравиться угаром) уча́дзець;

2. перен. (сойти с ума) прост. ашале́ць, звар’яце́ць; з глу́зду з’е́хаць, здурне́ць.

угоре́ть​II сов. (уменьшиться при плавке) угарэ́ць; (уменьшиться при горении) надгарэ́ць, адгарэ́ць.

уго́рский уго́рскі; см. у́гры.

у́горь​I зоол. вуго́р, -гра́ м.

у́горь​II (в порах кожи) вуго́р, -гра́ м.

угости́ть сов. пачастава́ць;