Verbum

полнота́

1. паўната́, -ты́ ж.;

полнота́ вла́сти паўната́ ўла́ды;

2. (тучность) паўната́, -ты́ ж.; (толщина) таўшчыня́, -ні́ ж.;

◊

от полноты́ чувств ад паўнаты́ пачу́ццяў.

по́лноте, см. по́лно​^I.

полноте́лый паўнаце́лы.

полноформа́тный поўнафарма́тны.

полноце́нность паўнава́ртаснасць, -ці ж., паўнацэ́ннасць, -ці ж.;

полноце́нный паўнава́ртасны, паўнацэ́нны.

полно́чи паўно́чы ж.

полно́чный паўно́чны.

по́лночь по́ўнач, -чы ж., мн. нет.

полнощёкий паўнашчо́кі.