тще́тно нареч., уст. ма́рна, дарэ́мна;
тще́тность ма́рнасць, -ці ж., дарэ́мнасць, -ці ж.;
тще́тный ма́рны, дарэ́мны.
тщи́ться несов., уст., книжн. намага́цца, стара́цца; (лезть из кожи вон) пну́цца, пя́цца.
ты мест. ты (род., вин. цябе́, дат., предл. табе́, твор. табо́й, табо́ю);
◊
(быть) на ты (быць) на ты.
Ты́ва (государство) Ты́ва; см. Ту́ва.
тык в знач. сказ., разг. тык; торк; тыц.
ты́каниеI
1. ты́канне, -ння ср.; то́рканне, -ння ср.; утыка́нне, -ння ср.; уто́ркванне, -ння ср.;
2. со́ванне, -ння ср., ты́цканне, -ння ср.; см. ты́катьI.