трости́нка
1. уменьш. трасці́нка, -кі ж.; чараці́нка, -кі ж.;
2. перен. былі́нка, -кі ж.; наці́нка, -кі ж.; цяві́нка, -кі ж.
трости́ть несов., текст. трасці́ць;
трости́ться страд. трасці́цца.
тростни́к м., бот. трыснёг, -нягу́ м., трысцё, -ця́ ср.;
са́харный тростни́к цукро́вы трыснёг;
тростнико́вый трысняго́вы;
тростнико́вый са́хар трысняго́вы цу́кар.
тро́сточка уменьш. па́лачка, -кі ж.;
тро́сть
1. уст. (стебель тростника) трысці́на, -ны ж.;
2. (тонкая палка для опоры при ходьбе) па́лка, -кі ж.;
3. муз. трысці́нка, -кі ж.
тростя́нка бот. трысця́нка, -кі ж.
трот спорт. трот, род. тро́ту м.
троти́л хим. траты́л, -лу м.;