трои́ть несов.
1. (соединять по три, страивать) траі́ць, стро́йваць;
трои́ть ни́тки траі́ць (стро́йваць) ні́ткі;
2. (делить натрое) разг. траі́ць;
трои́ть чурба́ны траі́ць цурбаны́;
3. (увеличивать втрое, утраивать) уст. траі́ць, утро́йваць, патро́йваць;
трои́ть це́ну траі́ць (утро́йваць, патро́йваць) цану́;
4. с.-х. траі́ць;
трои́ть пар траі́ць папа́р;
трои́ться
1. (увеличиваться втрое) траі́цца, утро́йвацца, патро́йвацца;
2. (разделяться натрое) траі́цца;
коне́ц кана́та трои́тся кане́ц кана́та тро́іцца;
в глаза́х трои́тся у вача́х траі́цца;
бу́квы троя́тся лі́тары трая́цца;
3. страд. траі́цца, стро́йвацца, утро́йвацца, патро́йвацца; см. трои́ть.
тро́ица
1. (о трёх людях) разг. тро́йца, -цы ж.;
2. (праздник) рел. Сёмуха, -хі ж. Тро́йца, -цы ж.
тро́йка в разн. знач. тро́йка, -кі ж.;
получи́л тро́йку по исто́рии атрыма́ў тро́йку па гісто́рыі;
козы́рная тро́йка казы́рная тро́йка;
запря́чь тро́йку запрэ́гчы тро́йку;
сшить себе́ но́вую тро́йку пашы́ць сабе́ но́вую тро́йку.
тройни́кI м., спец. трая́к, -ка́ м.; (трёхдюймовая доска) трохцалёўка, -кі ж.
тройни́кII техн. трайні́к, -ка́ м.
тройни́чныйI спец. трайча́сты;
тройни́чный нерв анат. трайча́сты нерв.
тройни́чныйII техн. трайніко́вы.
тройно́й
1. (втрое больший) трайны́;
в тройно́м разме́ре у трайны́м паме́ры;
2. (состоящий из трёх однородных частей) трайны́, патро́йны;
тройно́й кана́т патро́йны кана́т;
3. мат. трайны́;
тройно́е пра́вило трайно́е пра́віла.
тро́йня ж. трайня́ты, -ня́т мн., трайня́, -ні́ ж.