Verbum

терза́ть несов.

1. (раздирать) раздзіра́ць; рваць;

2. перен. (причинять страдание) му́чыць; (душу, сердце) кро́іць;

терза́ться

1. (страдать) му́чыцца, паку́таваць;

2. страд. раздзіра́цца, рва́цца; му́чыцца; кро́іцца; см. терза́ть.

терио́лог тэрыёлаг, -га м.;

териологи́ческий тэрыялагі́чны;

териоло́гия тэрыяло́гія, -гіі ж.

терма́льный геол. тэрма́льны;

терма́льные исто́чники тэрма́льныя крыні́цы.

Терме́з г. Тэрме́з, -за м.

терме́зский тэрме́зскі.

термидо́р ист. тэрмідо́р, -ра м.;

термидориа́нец ист., полит. тэрмідарыя́нец, -нца м.;