взыска́ние
1. спагна́нне, -ння
пода́ть ко взыска́нию
2. (наказание) спагна́нне, -ння
наложи́ть взыска́ние налажы́ць спагна́нне.
взыска́ние
1. спагна́нне, -ння
пода́ть ко взыска́нию
2. (наказание) спагна́нне, -ння
наложи́ть взыска́ние налажы́ць спагна́нне.
взы́сканный спагна́ны; сыска́ны.
взыска́тельно
взыска́тельность патрабава́льнасць, -ці
взыска́тельный патрабава́льны.
взыска́ть
1. спагна́ць; (заставить уплатить, получить с кого-л.) сыска́ць;
2. (наказать) пакара́ць; налажы́ць спагна́нне;
◊
не взыщи́те не крыўду́йце, (простите) дару́йце (выбача́йце).
взы́скивать
1. спаганя́ць; (заставлять уплатить, получать с кого-л.) сы́скваць;
2. (наказывать) кара́ць; накла́дваць спагна́нне;
взя́тие узя́цце, -цця
взя́тка
1. (подкуп) ха́бар, -ру
дать взя́тку даць ха́бар;
2. (в картах) бі́тка, -кі
◊
взя́тки гла́дки ≅ як з казла́ малака́.