Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

взрыва́ниеII уско́пванне, -ння ср.; см. взрыва́тьII.

взрыва́тель узрыва́льнік, -ка м.; (детонатор) дэтана́тар, -ра м., запа́л, -ла м., запа́льнік, -ка м.

взрыва́тьI несов. (к взорва́ть 1) узрыва́ць; падрыва́ць; разбура́ць, разбу́рваць.

взрыва́тьII несов. (к взрыть) уско́пваць; (рылом — о животных) узрыва́ць.

взрыва́тьсяI несов.

1. узрыва́цца, выбуха́ць; (подрываться) падрыва́цца; (разрушаться) разбура́цца, разбу́рвацца;

2. перен., разг. абура́цца; см. взорва́ться;

3. страд. узрыва́цца; падрыва́цца; разбура́цца, разбу́рвацца; см. взрыва́тьI.

взрыва́тьсяII несов., страд. (от взрыва́тьII) уско́пвацца; (рылом — о животных) узрыва́цца.

взрывни́к прост. падрыўні́к, -ка м.

взрывно́й

1. воен. выбухо́вы, выбухны́, узрыўны́;

2. лингв. выбухны́.

взрывобезопа́сный выбуховабяспе́чны, узрывабяспе́чны.

взрывоопа́сность выбухованебяспе́чнасць, -ці ж., узрыванебяспе́чнасць, -ці ж.;