Verbum

сиени́т мин. сіені́т, -ту м.;

сиени́товый сіені́тавы.

сие́нский жив. сіе́нскі.

сие́ста сіе́ста, -ты ж.

си́жа ж., охотн. сядзе́нне, -ння ср.

си́живать несов., многокр., разг. сядзе́ць, часцяко́м сядзе́ць.

сиза́ль спец. сіза́ль, -лю м.

сиза́рь зоол.

1. дзі́кі го́луб;

2. (сизый голубь) шы́зы го́луб.

сизе́ть несов. шызе́ць.

сизина́ разг. шызіна́, -ны́ ж.; шы́засць, -сці ж.