взды́бливаться станаві́цца дубка́.
вздыма́ть несов., книжн., уст. узніма́ць, уздыма́ць; (возносить) узно́сіць;
вздыма́ться узніма́цца, уздыма́цца, (возноситься) узно́сіцца.
вздыха́ние уздыха́нне, -ння ср.
вздыха́тель разг., уст. пакло́ннік, -ка м., каха́нак, -нка м.
вздыха́ть несов., в разн. знач. уздыха́ць.
взима́ние збіра́нне, -ння ср.; (взыскание) спагна́нне, -ння ср., сы́скванне, -ння ср.;
взима́ть несов. збіра́ць, браць, спаганя́ць, сы́скваць;
взима́ться страд. збіра́цца, бра́цца, спаганя́цца, сы́сквацца.
взира́ть несов., уст. глядзе́ць; пазіра́ць;
◊
не взира́я на ли́ца не зважа́ючы на асо́бы.