Verbum

пре́фикс лингв. прэ́фікс, -са м., см. приста́вка​ ³.

префи́кс фин. (досрочный платёж)

1. сущ. прэфі́кс, -су м.;

2. прил. прэфі́кс, неизм.

префикса́льный прэфікса́льны;

префикса́ция лингв. прэфікса́цыя, -цыі ж.

преформа́ция биол., уст. прэфарма́цыя, -цыі ж.;

преформи́зм биол. прэфармі́зм, -му м.

прехи́трый разг. ве́льмі хі́тры.

преходи́ть несов., книжн., уст.

1. (переходить) перахо́дзіць;

2. (проходить) прахо́дзіць; (миновать) міна́ць; (исчезать) зніка́ць;

преходя́щий

1. прич. які́ (што) перахо́дзіць; які́ (што) прахо́дзіць; які́ (што) міна́е; які́ (што) зніка́е; см. преходи́ть;

2. прил. міну́чы; (временный) часо́вы; (недолговечный) недаўгаве́чны;

преходя́щее явле́ние часо́вая (міну́чая) з’я́ва;

всё на све́те преходя́ще усё на све́це міна́ецца.

прехоро́шенький разг. прыго́жанькі; ве́льмі прыго́жы.