препя́тствие ср., прям., перен. перашко́да, -ды ж.;
ска́чки с препя́тствиями ска́чкі з перашко́дамі;
есте́ственные препя́тствия воен. прыро́дныя перашко́ды;
та́нковые препя́тствия воен. та́нкавыя перашко́ды;
чини́ть препя́тствия кому́-л. рабі́ць (ствара́ць) перашко́ды каму́-не́будзь;
брать препя́тствия спорт. браць перашко́ды;
преодолева́ть все препя́тствия пераадо́льваць усе́ перашко́ды;
препя́тствовать несов. перашкаджа́ць; (не допускать) не дапуска́ць, не дазваля́ць; (запрещать) забараня́ць.
прерафаэли́т иск., ист. прэрафаэлі́т, -та м.
пре́рванный перарва́ны; перапы́нены; перабі́ты;
прерва́ть сов. перарва́ць; (прекратить) перапыні́ць; (перебить) перабі́ць;
прерва́ться перарва́цца; (прекратиться) перапыні́цца.
пререка́ние ср. спрэ́чка, -кі ж.;
вступи́ть в пререка́ния пача́ць спрача́цца, уступі́ць у спрэ́чкі;
пререка́ться несов. спрача́цца.
пре́рия геогр. прэ́рыя, -рыі ж.
прерогати́ва книжн. прэрагаты́ва, -вы ж.