Verbum

вероотсту́пник уст. вераадсту́пнік, -ка м.;

вероотсту́пница вераадсту́пніца, -цы ж.;

вероотсту́пнический вераадсту́пніцкі;

вероотсту́пничество вераадсту́пніцтва, -ва ср.

веротерпи́мость верацярпі́масць, -ці ж.;

веротерпи́мый верацярпі́мы.

вероуче́ние веравучэ́нне, -ння ср.

вероя́тие ср., уст. імаве́рнасць, -ці ж.; (правдоподобие) праўдападо́бнасць, -ці ж.;

сверх вся́кого вероя́тия напо́перак (насу́перак) імаве́рнасці;

вероя́тнее

1. вводн. сл. больш пэ́ўна;

2. сравнит. ст. прил. больш імаве́рны; больш праўдападо́бны; больш магчы́мы; см. вероя́тный;

вероя́тно вводн. сл. напэ́ўна, ма́быць, му́сіць;