на́добность патрэ́ба, -бы ж.; патрэ́бнасць, -ці ж.;
на́добный уст. патрэ́бны.
надогну́ть сов. надагну́ць.
надое́вший
1. прич. які́ (што) абры́дзеў, які́ (што) абры́даў, які́ (што) надаку́чыў, абры́длы;
2. прил. абры́длы; (докучливый) даку́члівы, надаку́члівы.
надоеда́ние дакуча́нне, -ння ср., надакуча́нне, -ння ср., надаку́чванне, -ння ср.; назаля́нне, -ння ср.;
надоеда́ть несов. дакуча́ць, надакуча́ць, надаку́чваць; назаля́ць.
надое́дливо нареч. даку́чліва, надаку́чліва; назо́йліва;
надое́дливость даку́члівасць, -ці ж., надаку́члівасць, -ці ж.; назо́йлівасць, -ці ж.;
надое́дливый абры́длівы, даку́члівы, надаку́члівы; назо́йлівы.