Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

вдо́вствование ср. жыццё ўдаво́й (удаўцо́м);

вдо́вствовать несов. удаве́ць; (быть вдовой) быць удаво́й; (быть вдовцом) быць удаўцо́м;

вдо́вствующий / вдо́вствующая короле́ва карале́ва-ўдава́, род. карале́вы-ўдавы́;

вдо́вушка разг. удава́, -вы́ ж., удо́ўка, -кі ж.;

вдо́вушкин удо́він;

вдо́вый

1. прил. заўдаве́лы;

2. сущ. (вдовец) удаве́ц, род. удаўца́ м.; (вдова) удо́вая, -вай ж.

вдого́н нареч., прост., см. вдого́нку.

вдого́нку нареч., разг. наўздаго́н.

вдолби́ть сов.

1. удзяўбці́;

2. перен., разг. удзяўбці́, убі́ць;

вдолблённый

1. удзяўба́ны;

2. удзяўба́ны, убі́ты; см. вдолби́ть.